เราแม่งนิสัยไม่ดีหว่ะ T_T เป็นคนพาลมากๆเลย พอเฟวแล้วรู้สึกว่าอะไรๆ ที่เจอถึงแม้จะดีจะสนุกจะสวยงามแค่ไหนก็ไม่ทำให้รู้สึกดีขึ้นเลยซักนิด มันดีหรือไม่ดีที่ปล่อยให้เป็นแบบนี้ ?

หรือมันดีแล้วที่เป็นแบบนี้ ? ?

เสียใจว่ะ เฟวมากอยู่เมื่อวาน แต่ไม่ผิดหรอกที่จะเป็นแบบนี้ ยังไงก็อย่าคาดหวังอะไรเลย มันผ่านมานานแล้ว มันเป็นไปไม่ได้อีกแล้ว ยังไงเราก็มีทางของเรา เราเดินทางนี้เรามีความสุข เราสบายใจ เราไม่ต้องไปทนกับสิ่งที่เกลียด แต่บางครั้งก็นึกคิดถึงเหมือนกันว่า สิ่งที่เคยเจ็บ มัน เจ็บแค่ไหนกันวะ ? (หัวเราะ)

เรื่องเพื่อนเนี่ยเป็นอะไรที่ละเอียดอ่อนจังเลยนะ ยังไงพูดเท่าไหร่ก็ไม่รู้จะอธิบายยังไงให้คนอื่นเข้าใจ อยากขอโทษคนหวังดีที่พยายามทำให้ทั้งสองฝ่ายสบายใจ แต่เราก็ไม่แน่ใจว่าเขาจะสบายใจรึเปล่าถ้าต้องเจอกัน เรารู้ว่าแกหวังดี เรารู้ว่าแกอยากให้เป็นเหมือนเดิม แต่ทุกๆอย่างมันผ่านมานานแล้ว มันก็ควรจะจบอย่างที่เป็นอยู่เนี่ยละ ก็เสียใจทุกครั้งที่คิดถึงแต่จะทำยังไงได้ละ ? เราก็เสียใจ เรารู้ว่าแกเองก็เสียใจ แต่เราก็ไม่รู้ว่าเขารู้สึกยังไง

ความสุขที่ควรมีเมื่อวานมันหายไปหมดเลย หายไปหมดเลยจริงๆนะ อารมณ์ดิ่งจนแบบมานั่งเสียใจว่า "วันนี้กูไปทำไม?" พึ่งเข้าใจความรู้สึกนี้ตอนเจอกับตัวเนี่ยละ นอนต่ออยู่บ้านอาจจะดีกว่าต้องไปแล้วรู้สึกแบบนี้ มันยิ่งกว่าคำว่าเสียใจอีก บรรยายเป็นคำพูดไม่ถูกเลยว่ะ แต่ไม่แปลกหรอกที่เรื่องทุกอย่างจบลงที่ตรงนี้

ไม่ใช่ใครเปลี่ยนไปหรอก แต่ทุกๆคนก็มีทางเป็นของตัวเอง ในเมื่อมันเป็นเส้นขนานแบบนี้ก็ให้มันเป็นเส้นขนานต่อไปอาจจะสบายใจด้วยกันทั้งสองฝ่ายรึเปล่า เราเองก็ไม่อยากให้แกคิดมาก แล้วก็ถึงแม้จะรู้ตัวว่าทำให้แกเสียใจแต่เราเดินทางนี้แล้วแหละ T_T เราคงไปเส้นเดียวกับเขาไม่ได้จริง ๆ

เรื่องมันผ่านมานานแล้วจริงๆ ยิ่งรื้อฟื้นยิ่งทรมาน เราเป็นคนที่ไม่มีความอดทนจริงๆ กับสิ่งที่ไม่ชอบสิ่งที่เกลียด เราก็ยิ่งไม่มีความอดทนเข้าไปใหญ่ ไม่ว่ามันจะเป็นยังไงก็ตาม เราอยู่แบบนี้เราพอใจแล้ว เป็นอย่างทุกวันนี้ก็มีความสุขแล้ว มันฝังใจจนทำให้ไม่คิดจะเลิกอคติเสียที หรือเป็นเราเองที่พยายามให้มันฝังอยู่ในใจเพื่อเดินต่อไปแล้วจะได้ไม่เจ็บอีก

ยอมรับเลยว่าพอเป็นเรื่องของเขาทีไร ทำให้เราร้องไห้ทุกครั้งที่มันเป็นแบบนี้ พอนึกถึงแล้วทำไมถึงไม่หายเจ็บซักที ทำให้พาลจนหาความสุขไม่เจอเลยซักครั้ง ทำให้เสียใจจนหัวเราะไม่ออก ไม่เข้าใจตัวเองว่าทำไมถึงไม่ลืมซักที ทำไมยังทำตัวเป็นเด็กอยู่แบบนี้ได้ทุกวี่ทุกวัน

เมื่อไหร่จะเลิกคิดถึงเรื่องแบบนี้ เมื่อไหร่จะเลิกฝังใจ

ทำไมต้องเป็น สิ่งนี้ ทุกทีที่ทำให้กูเป็นแบบนี้วะ (หัวเราะ)
หรือเป็นโรคจิตไปแล้วกับประเทศนี้ (หัวเราะ)

เสียใจ ถ้าเลิกอคติซักทีก็คงดี แต่ใครจะเข้าใจความรู้สึกนี้บ้างละ ?

T_T

  

edit @ 31 Aug 2009 13:41:11 by ~ae~